Misschien bidt u regelmatig een onzevader, en zo kan het wel eens voorvallen dat die zonder veel aandacht wordt opgezegd. Dan is het zinvol om nog even stil te staan bij de woorden om ze voor ons weer levend te maken. Tijdens een viering enkele weken geleden in onze kerk gebeurde dat als volgt:
Zeg niet: ‘Vader’,
als je geen kind kunt zijn.
Zeg niet: ‘Onze’,
als je slechts aan jezelf denkt.
Zeg niet: ‘Hemel’,
als je slechts aardse zaken verlangt.
Zeg niet: ‘Uw naam worde geheiligd’,
als je voortdurend je eigen eer zoekt.
Zeg niet: ‘Uw rijk kome’,
als je hoopt er zelf beter van te worden.
Zeg niet: ‘Uw wil geschiede’,
als je geen tegenslag kunt verdragen.
Bid niet voor het brood van vandaag
als je niet voor de armen wilt opkomen.
Bid niet voor de vergeving van schulden
als je in wrok leeft met je familie of buren.
Bid niet voor een leven zonder beproevingen
als je voortdurend met het kwaad omgaat.
Bid niet voor een leven zonder kwaad
als je niet op zoek bent naar het goede.
Zeg niet: ‘Amen’ en ‘Zo zij het’
als je dit gebed niet in je hart draagt…
En dat willen we toch nadrukkelijk, dit gebed in ons hart dragen.