Het christendom heeft dikwijls de reputatie gehad een strenge en harde godsdienst te zijn, een godsdienst die vele opofferingen en inspanningen vereist. Wie zondag het evangelie beluistert zal begrijpen waar die kwalijke reputatie haar oorsprong kon vonden. Wie zijn vader en moeder, zijn vrouw en kinderen, zijn broers en zusters, ja zelfs zijn eigen leven niet haat, kan mijn leerling niet zijn. Zo zegt Jezus het in de tekst van Lucas. Elk weldenkend mens zal over deze woorden verbaasd zijn.
Jezus was in die dagen onderweg naar Jeruzalem, de belangrijkste plek om zijn boodschap te verkondigen. Een hele groep mensen was bij hem en zijn leerlingen aangesloten. Zijn harde woorden waren bestemd voor die grote groep volgers. Hij wilde die mensen waarschuwen, hij wilde hen zeggen dat ze toch nog eens goed moesten nadenken vooraleer te kiezen om hem te volgen. Jezus volgen is veel méér dan gewoon achter hem aanlopen. Jezus vraagt om een heel persoonlijke keuze te maken, goed overwogen. Zo’n persoonlijke keuze is anders dan de groep volgen, doen wat iedereen doet omdat het altijd zo gedaan werd. Een persoonlijke keuze maken betekent in alle vrijheid en verantwoordelijkheid kiezen voor menselijkheid. En dat kan iets anders zijn dan wat vader of moeder gekozen hebben of steeds hebben voorgehouden. Als jouw keuze voor menselijkheid in conflict komt met gehoorzaamheid aan de autoriteit van ouders of broers of zusters, dan vraagt Jezus om de menselijkheid voorrang te geven op de gehoorzaamheid.
Als jouw keuze voor menselijkheid in conflict komt met de wetten en voorschriften, dan vraagt Jezus om toch te kiezen voor menselijkheid. De farizeeërs en wetgeleerden wilden verdienstelijk zijn door zich strikt en voorbeeldig aan de regels te houden. Daarom moesten ze hun menselijkheid opschorten, een menselijkheid die de regels zou aanpassen als de concrete noden van mensen dat vereisen.
Als jouw menselijkheid belangrijker wordt dan jouw gehoorzaamheid, dan is er kans dat je in de problemen zal komen, zegt Jezus. Je zal bespot worden, afgewezen, veroordeeld. Niemand kan en mag dus die keuze maken in jouw plaats. Het moet jouw keuze zijn, jouw diepste wens om altijd en overal menselijk te zijn.