Foto: Rosa Vande Voorde
Enkele impressies:
Sommigen schreven hun ervaring van de dag uit, anderen maakten mooie foto’s. We willen ze jullie niet onthouden.
“Mooie dagen, ik hou zo van die mooie dagen” zingt Johan Verminnen. Gelijk heeft hij en ze bestaan. Van onschatbare waarde zijn ze en voor geen geld te koop maar ze geven het leven wel een boost. En als Deken Patrick later zijn memoires schrijft, zal hij die zondag 15 september 2019 zeker als mooie dag inschrijven.
Het weer was ronduit schitterend. Zou het kunnen dat Pastoor Patrick en Chantal een rechtstreekse lijn hebben met hierboven?
Nu goed, de eucharistieviering was feestelijk. De mensen die er waren, zullen dat bevestigen. Vanuit de federaties Kampenhout, Herent en Kortenberg waren ze gekomen. Ja, zelfs iemand uit Bree kwam met ons mee vieren. De voorgangers leidden alles in goede banen en het koor zong inspirerend en warm, de muziek gaf de viering een extra dimensie.
Het thema van het evangelie was de herder die op zoek ging naar het verloren schaap. Het is een thema dat aanspreekt, want wie van ons loopt niet eens verloren. Spannend werd het toen Pastoor Patrick de kinderen vooraan riep en hij het thema wel heel aanschouwelijk maakte toen hij een klein, “gewillig” schaapje op zijn schouders tilde. Dit beeld deed elke volwassene even smelten. En wat ook vertederde was het aanbrengen van de gaven door de mensen van KVG. Ja, ook hen zouden we een keertje meer op onze schouders moeten zetten.
“Ga dan op weg naar een toekomst van vreugde en vrede,” was het laatste lied en dat namen we nogal letterlijk want na de zegen was er een receptie achteraan in de kerk. Vreugde was er alleszins want de mensen vonden elkaar voor een babbel en een groet, en dit was nog maar het aperitief.
Voor de hoofdschotel moesten we nog even geduld hebben, want die werd opgediend in de Oude Abdij. Of het een feest werd van solidariteit en dankbaarheid, daar kunnen de aanwezigen best over oordelen. Wie er was, zal de rode draad wel gezien hebben. Zoveel mensen werkten mee en/of genoten ervan. Het is onbegonnen werk om namen te noemen. Bovendien mogen we van Kerk en Leven maar 4 pagina’s vullen, dus….
Daarom: bedankt iedereen om je werk, om alles en nog wat, om er gewoon te zijn. Deken Patrick zal zijn super-deken ’s nachts nog niet nodig gehad hebben. De warmte van de dag bleef hopelijk nazinderen.
We wensen hem de kracht om ten volle te gaan voor de grote ontdekkingstocht die hem te wachten staat en een welgemeende dank u voor de vijf voorbije jaren.
Ook wensen we Diaken Bart en Parochie-assistente veel, heel veel draagkracht. Ze zullen het nodig hebben.
Hermine Verhoeven uit Meerbeek
Nele Mertens, catechiste in Berg (Kampenhout) schreef: “Ik ben dankbaar voor de ongelooflijk gezellige dag die ik vandaag mee mocht beleven. De viering was erg stemmig, het grote koor en de enthousiaste dirigente verleidde me tot uitbundig en luid meezingen, de teksten stemden tot nadenken en na afloop voelde ik me opgeladen met energie, kracht, vreugde, dankbaarheid, samenhorigheid, geloof en liefde.
Ook het feest in de namiddag zal ik me nog lang herinneren. De weergoden konden ons niet beter gezind zijn, de clochards zorgden voor de juiste toon en de gemoedelijke, hartelijke sfeer waarin iedereen elkaar ontmoette gaf, denk ik, weer wat Patrick bedoelde met “een feest van solidariteit en dankbaarheid”. Ik kon doen wat ik graag doe: met kinderen bezig zijn. Hun blije gezichten bij het kijken in de spiegel naar hun geschminkte gezichten, geeft heel veel voldoening.
Veel dank aan alle vrijwilligers, van organisatie tot afwas, van koken tot musiceren, van aanwezig zijn tot zorgen dat anderen aanwezig konden zijn en al wie ik nog vergeet. Moe maar tevreden blik ik terug op zo’n dag waarvan ik denk: dit moet het zijn… dit is het… dit is geloven… dit is gemeenschap… dit is wat Jezus bedoelt… dit is hoe God het goed vindt… Het is goed, het was goed, het zal goed blijven in herinnering.
Dank je wel.
Nele
