Een wetgeleerde vroeg aan Jezus wat volgens hem het belangrijkste gebod was. Eigenlijk was het opnieuw een strikvraag. De Farizeeën wilden enkel nog Jezus in de val lokken. Maar het klare en eenvoudige antwoord dat we zondag horen, is nog steeds actueel: liefhebben. Dat ene woord is de basis. God liefhebben, en de naaste liefhebben zoals uzelf. Deze drie zijn voor Jezus even belangrijk, ook al wordt in godsdienstige kringen soms beweerd dat de volgorde ook een rangorde is: eerst God, dan de naaste, en dan pas jezelf.
Liefhebben, graag zien, dat doe je met heel je hart, heel je ziel en heel je verstand, zegt Jezus. Inderdaad, we weten dat de liefde je gevoelens bepaalt, je gedragingen, je denken. Onverschilligheid is het tegenovergestelde van liefde. Wie met een liefhebbend oog kijkt, die ziet wat mooi is, goed is en echt. Vele eeuwen geleden al zegden geleerden dat je God kan ontdekken in schoonheid, goedheid en waarheid.
Je hebt iemand lief als je ziet hoe die uniek en bijzonder is. Je houdt van iemand als je hoort waar die met hartstocht over praat, als je voelt waarvan iemand opleeft. Je bemint iemand als je weet waarin die schittert en uitblinkt, als je de smaak kan proeven van iemands passie. Liefhebben is leven met een aandachtige blik, speurend naar wat mooi, goed en waar is, blij en dankbaar worden van de ontdekking hoe God in mensen aan het werk is.
Deze welwillende aandacht ontstaat vaak ook als we in de natuur zijn, op plekken die ons overweldigen. We ervaren de unieke schoonheid als iets dat onze diepe gevoelens raakt, een besef van goedheid en authenticiteit. Muziek kan dezelfde uitwerking hebben, net zoals andere vormen van kunst. Velen zeggen daarom dat ze op die momenten een eenheid en harmonie voelen, een glimp van verbondenheid met alles en iedereen, een religieuze ervaring.
Wie met een welwillende houding door het leven gaat, die zal ook in staat zijn om zichzelf welwillend te bekijken. Onze kritische geest heeft het dikwijls lastig met de eigen onvolkomenheden en gebreken. Maar onze liefde voor iemand anders kan een hefboom zijn om ook onszelf te leren beminnen. Liefde die wederzijds is, kijkt immers niet naar tekortkomingen. In de liefde die we krijgen van een ander, ontdekken we onze mooie en goede kanten. Liefde maakt zichtbaar wie we echt zijn. Liefde haalt het beste in de mens naar boven, bij anderen en in onszelf.
De vreugde van de liefde wil getoond worden, en daarom organiseren we feesten met wie we graag zien. Samen eten en drinken, lieve woorden van dankbaarheid uitspreken, geschenken geven – we kunnen niet zonder. Voor velen in de wereld is het evident om God ook een plaats te geven in die feestvreugde, want Hij is de oorsprong van hun dankbaarheid. (Mt 22, 34-40)