Zondag zijn we nog maar enkele dagen verwijderd van Kerstmis. Het is dan de vierde zondag van de advent. Aan alles in de kerk en daarbuiten merk je hoe Kerstmis vlakbij is. De vier kaarsen van de adventskrans branden. De kerststal is opgesteld, de kerstboom is versierd in volle glorie, overal hangt kerstverlichting. Het kerstfeest is overduidelijk een hoogtepunt van het jaar, het is aan alle huizen en straten te zien, wereldwijd.
Het licht en de kleuren van de zomer worden naar de winterdagen gehaald, want het is feest. Over ongeveer heel de aarde zullen met Kerstmis de wapens zwijgen. In de Groote Oorlog in 1914 was dat ook het geval, meer zelfs, van de twee kampen kwamen de soldaten uit hun loopgraven, ongewapend. Ze wilden samen zingen, met elkaar spreken, geschenken uitwisselen, voetbal spelen. Want met Kerstmis willen we tonen dat we in de eerste plaats mensen zijn.
Kerstmis is een hoogtepunt van menselijkheid. Kerstmis is het tegenovergestelde van wapengekletter. Kerstmis is een feest van het nieuwe leven, in een wereld die het leven wil uitschakelen, terugduwen, onderdrukken. Kerstmis viert het leven, in een wereld die zo vaak de dood bejubelt.
Kerstmis is een feest van vertrouwen en hoop. Oorlogen en conflicten zijn gebaseerd op wantrouwen, ze zijn het symbool van hoop die opgegeven is. Leven krijgt daar geen kans. Maar mensen kunnen niet leven zonder hoop, zonder vertrouwen. Daarom is Kerstmis zo typisch een dag waar God tastbaar wordt. We ervaren dan immers dat we als mensen een bron van vreugde kunnen zijn voor elkaar. En we voelen aan dat het zo moet zijn, dat we daarvoor op de wereld zijn.
Zondag horen we hoe Maria en Elisabet vol vreugde zijn over het nieuwe leven dat in hen groeit. Ze zullen moeder worden van Jezus en Johannes de Doper. Hun hoopvol uitkijken, vol vertrouwen, dat herkennen we in deze dagen. Elk pasgeboren kind is een wonder, een onvoorstelbaar geschenk, alsof God zelf ons aanraakt. Ook wij zijn in deze dagen vol blijde verwachting.
Kerstmis herinnert ons eraan dat God te herkennen is in elk nieuw leven, en overal waar mensen hun menselijkheid tonen. Kerstmis is een dag waarop leven geven belangrijker is dan leiding geven. Kerstmis is een dag zonder bazen of knechten, een dag om als gelijken rond een tafel te feesten. Kerstmis doet ons beseffen hoe goddelijk het is om conflicten achter ons te laten, opzij te zetten. Want dat is goddelijk: dat we als ménsen met elkaar omgaan. Dat we mekaar niet als voorwerpen behandelen, niet als werktuigen om winst te maken, niet als robots die moeten uitvoeren en gehoorzamen.
Dat is onze hoop, onze verwachting. En met Kerstmis wordt die droom waarheid, overal. Het is een voorafspiegeling van wat God met ons zo graag wil: dat we elkaar leven geven. Niet één dag, maar voor altijd. (Lc 1, 39-45)