In onze tijd wordt ongeduld blijkbaar niet meer beschouwd als een ondeugd. Ooit werd geleerd dat geduld een mooie deugd is, maar die tijd lijkt voorbij. De goede kwaliteiten van geduld zijn vandaag verbleekt. Ongeduldig zijn is tegenwoordig een gewaardeerde eigenschap geworden. Geduldig wachten heeft afgedaan, het is trouwens nog zelden nodig. Alles is immers onmiddellijk beschikbaar. Onmiddellijkheid is onze levensstijl geworden.
Voor elke vraag vinden we op internet onmiddellijk een antwoord. Elk product dat we willen kopen, is onmiddellijk op internet te bestellen en wordt ’s anderendaags al geleverd. Bij de dokter moeten we geen uren meer in de wachtzaal zitten, want we reserveren een tijdstip voor een consultatie via een app op onze telefoon. Elke foto die we op facebook plaatsen, krijgt binnen enkele minuten een duimpje omhoog. We moeten geen negen maanden meer wachten om het geslacht van ons komende kindje te kennen. Nergens moeten we nog geduld oefenen. En dat is zéér fijn, zéér verslavend.
We raken dus snel gefrustreerd als we moeten wachten, we kunnen het nog nauwelijks aanvaarden. De korte termijn is zeer belangrijk geworden, omdat er geen geduld meer is om op lange termijn te werken, om rustig te overleggen en te plannen. In het bedrijfsleven en in de politiek leidt dit tot grote gejaagdheid. Het wordt soms ‘steekvlampolitiek’ genoemd. Verwijten als ‘te traag’ en ‘te laat’ vliegen over en weer. De druk om alles zo snel mogelijk te laten verlopen, is groot en niet altijd zachtaardig. Want verandering is dringend nodig, zo wordt gezegd. Kijk maar naar het klimaat bijvoorbeeld!
Jezus was een man met bijzondere kwaliteiten. Hij zou vandaag een groot leider genoemd worden, iemand die veel gedaan kan krijgen. Zondag horen we dat Jezus geconfronteerd werd met de verleiding om ‘veel gedaan te krijgen’. De honger uit de wereld helpen door stenen in brood te veranderen. Macht krijgen over alle volkeren. Onkwetsbaar zijn. Als hij iets wilde veranderen in de wereld, dan zou hij met die mogelijkheden veel kunnen realiseren, snel.
Jezus weerstond aan de verleiding. Hij weigerde om snelle oplossingen te gebruiken voor diepgaande problemen. De honger krijg je niet uit de wereld door stenen in brood te veranderen, met kunstmest, pesticiden, gentechnologie en grootschaligheid. Het leidt de aandacht af van het echte probleem, en het maakt de natuur kapot. Want er is genoeg voor iedereen als we voor onszelf niet meer willen dan nodig is.
Jezus weigerde rijkdom en macht als snelle weg naar een betere wereld. Het leidt tot auto’s die in de ruimte vliegen en raketten die de aarde vijf keer kunnen vernietigen. Hij weigerde onkwetsbaarheid, omdat net kwetsbaarheid de mens menselijk maakt. Het gevoel van onkwetsbaar te zijn, maakt mensen onmenselijk.
Onze zucht naar snelle oplossingen verblindt ons, zet ons op een dwaalspoor. Het brengt ons schijnoplossingen, en leidt ons af van wat we werkelijk te doen hebben. De honger en de armoede zijn nog steeds niet uit de wereld. Ons ongeduld stuurt ons al te dikwijls in de verkeerde richting. (Lc 4, 1-13)