Zondag viert de Kerk het feest van de Heilige Drievuldigheid. De foto toont het middenpaneel van het schilderij ‘De Heilige Drievuldigheid’ dat hangt in onze kerk. Een juiste datering is moeilijk, maar men is het er wel over eens dat het zeker vijfhonderd jaar oud is. Het is ook (nog) niet exact vastgesteld wie de schilder was.
Drie figuren staan op het schilderij: in het midden staat God de Vader, met grijze haren en een kroon, links van hem staat Jezus Christus, herkenbaar aan de doornenkroon op zijn hoofd en de doorboorde voet. Rechts staat de Heilige Geest, gekleed in een wit gewaad. Het is uiterst ongewoon om in een kunstwerk de Heilige Geest afgebeeld te zien als een mens. Gewoonlijk wordt de Geest voorgesteld als een duif of als vuur. Op de twee zijpanelen staan de opdrachtgevers van het schilderij afgebeeld.
Ruim tien jaar geleden is het schilderij gerestaureerd, het is de moeite om even tijd te nemen en het te gaan bekijken. Het is een triomfantelijk beeld opgebouwd met felle kleuren. Als de triptiek gesloten is, worden twee kleine schilderijen zichtbaar die het lijden van Jezus afbeelden. Dat gebeurt in de adventsperiode, vier weken voor Kerstmis, en in de vastenperiode, zes weken voor Pasen. Het zijn twee periodes waarin de uitbundigheid van het geopende schilderij tijdelijk plaatsmaakt voor ingetogenheid.
Een afbeelding maken van God is eigenlijk niet mogelijk, dat beseffen we wel. De kunstenaar die het toch waagt zal steeds uitdrukking geven aan een bepaald aspect van God, en daarmee in zekere zin onrecht doen aan al die andere aspecten. De verscheidenheid waarmee kunstenaars God hebben afgebeeld of God hebben beschreven, mag voor ons een aanzet zijn om eens stil te staan bij het beeld dat wij zelf hebben van onze God. Het feest van zondag kan ons daarbij misschien behulpzaam zijn.