Zoals de echt landelijke Kampenhoutenaar wel weet is de naamdag van de voorlaatste ijsheilige, onze patroon Servaas, eigenlijk 13 mei. In deze zondagsviering werd hij dan ook niet vergeten.De legende van Sint Servaas mocht dan ook niet ontbreken in deze viering, net als zijn eeuwenoude beeltenis, hierboven.
Dit jaar echter, was er geduchte concurrentie, voor onze blijken van eerbied en dank: Het was namelijk ook moederdag. Hierbij moest voorganger Bruno ook zeker stilstaan…
We hoorden een prachtig verhaal van hoe God, de moeder schiep. Een engel die dat niet meteen zag zitten had enige kritiek op de constructie van dit bijzondere wezen met vele helpende handen, verschillende paren ogen, om altijd alles te zien wat ze moet zien én een zeer groot hart. Hoe vreemd deze samenstelling ook moge klinken, een echte mama, heeft dat allemaal nodig. Toen God aan de engel uitlegde waarvoor juist, zag deze in, dat de moeder misschien wel het grootste meesterwerk van de hele schepping is.
Aan het einde van de viering waren er pralines voor alle mama’s, want lijnen doe je niet op de belangrijkste dag van het jaar.
Leve Moeder !