Op 29 maart was de viering van Witte Donderdag in onze kerk een beetje grenzeloos. In de eerste plaats omdat het een viering was met de vier parochies van onze Federatie, maar ook omdat Pater Bernard een collega priester had uitgenodigd, Pater Ferdinand uit Nederland. Samen met diaken Bart werd het een sterke viering. In zijn preek verwees Pater Bernard naar de voetwassing die verhaald werd in het evangelie, om een pleidooi te houden voor dienstbaarheid.
Bij de aanvang van de Grote Dankgebed zongen we het lied “Laudate Omnes Gentes”. Ondertussen luidden de grote klokken in de kerktoren, rinkelden de belletjes en werd ook de oude Sint-Servaasklok geluid. Dat was een indrukwekkende muzikale ervaring. Het was tegelijk de start van enkele stille dagen voor de klokken, tot aan het paasfeest.
De viering eindigde ook in stille mineur. Het altaar werd volledig leeggemaakt, het evangelieboek werd gesloten, de verlichting gedempt. De lijdensweg van Jezus zou beginnen, en dit herinneren is niet licht.