De schoolpoorten gaan dicht, en onze werkgever zal het enkele weken zonder ons moeten rooien. Wat zullen we aanvangen met onze vakantie? Wordt het een koers zoals tijdens het jaar? De verleiding is groot om de vakantie zo nuttig mogelijk te gebruiken. En daarom gaan we zo ver mogelijk, en bezoeken we zoveel mogelijk, en reizen we zo snel mogelijk, of zo goedkoop mogelijk, en natuurlijk zo hoog mogelijk, zo uitzonderlijk mogelijk…
Willen we echt onze vakantie uitpersen om er alles uit te halen?
Onze samenleving is zeer gehecht aan wedijver en prestatie, ook in de vakantie. Het is dus niet eenvoudig om de riem enkele weken af te leggen. We vinden onze tijd te kostbaar, er is geen tijd voor het onverwachte, de niet geplande ontmoeting, het onbekende. En we slaan de uitnodiging voor het grote feestmaal af (Lucas 14, 16-24), want “we hebben een akker gekocht die we beslist moeten gaan bekijken, we hebben vijf span ossen gekocht die we moeten keuren”. Zo wordt onze vakantie een project met een todo-lijst die we volledig willen afvinken, net zoals tijdens het jaar, zonder veel voldoening.
Neen, deze vakantie wordt anders: geen veeleisend project, maar een onverwacht feestmaal.