Er wordt nogal veel geklaagd over hoe het gaat in de wereld. Waarschijnlijk zelfs veel te veel geklaagd. Want als je je zwarte bril afzet, dan zie je veel goeds, dan zie je goede mensen die goede dingen doen. Op heel veel plaatsen zet men zich in om de wereld menselijker te maken, zachter, rechtvaardiger.
Dat zagen en klagen is dus niet nodig, maar we kunnen niet ontkennen dat er heel wat mis loopt in de maatschappij, dat er veel onrechtvaardigheid is en veel onmenselijkheid. De inzet van velen om hier iets aan te veranderen blijft dus belangrijk. Een volgehouden menselijkheid blijft nodig.
Maar de tegenstand kan soms fel zijn. Lucas laat Jezus zondag vertellen in het evangelie over een onrechtvaardige rechter die voor God geen ontzag had en zich van de mensen helemaal niets aantrok. Waarschijnlijk was het een corrupt man die vooral bezig was met voordelen voor zichzelf en zijn kompanen. Het lot van eenvoudige mensen interesseerde hem niet, hun recht doen gelden evenmin. Voor de weduwe die bij hem aanklopte om haar recht te krijgen deed hij dus niets. Ze was een lastpak, maatschappelijk zonder enige betekenis.
Het leek een hopeloze zaak voor de weduwe, ook al was haar nood zeer groot en gerechtvaardigd. Jezus vertelt hoe de weduwe niet opgaf en bleef aankloppen. Hij noemt haar vasthoudendheid en vertrouwen een voorbeeld voor zijn leerlingen en voor ons. Ons geloof in een God van menselijkheid wordt soms ook vaak op de proef gesteld, belachelijk gemaakt en tegengewerkt. Soms lijkt een levenswijze die gebaseerd is op begrip, vergevingsgezindheid en verzoening zoveel weerstand op te roepen dat men moedeloos zou worden, het zou opgeven en cynisch worden.
God, waar ben je? kan je dan vertwijfeld uitroepen. Misschien komt dan de vrees dat God ver weg is en onverschillig? Nee, zegt Jezus. Zoals de weduwe bleef aandringen bij de onrechtvaardige rechter en uiteindelijk haar recht toch kreeg, zo mag je bij God ook dag en nacht aankloppen. Je moet God niet gerust laten, blijf maar schreeuwen zoals een kind dat ’s nachts pijn heeft en blijft wenen tot mama of papa komt. Want in tegenstelling tot die onrechtvaardige rechter is God wél om jou bekommerd. Stop nooit met op God te vertrouwen, ook al ben je soms sceptisch, bang, vertwijfeld. God weet wat je nodig hebt. (Vik)