De gedachtenisviering van zondag 3 november was een moment van grote ingetogenheid en herinnering. Rond een mooi gedekte feesttafel voelden we ons onmiddellijk welkom. De herdenking van de overledenen van het voorbije jaar bracht ons weer dichter bij hen, en bij wat zij voor ons betekend hebben. Met hen in gedachten wisten we ons gesteund in onze keuze voor een leven in vertrouwen, voor een leven zonder angst voor te weinig en tekort. Aan tafel is er plaats voor iedereen, is er voldoende voor iedereen. Zo leefden onze overledenen, en zo leefde Jezus. Voor hem was er geen enkele reden denkbaar om mensen uit te sluiten. Die overtuiging willen we vasthouden en delen, elke zondag opnieuw, ook in tijden dat er te weinig priesters zijn om ons daarin voor te gaan.
