Toen we nog jong waren keken we met verwachting uit naar de tijd dat we volwassen zouden zijn, het moment dat we echt zouden meetellen in de maatschappij. We zouden eindelijk onze idealen kunnen gaan realiseren, er zou naar ons geluisterd worden. Nu de jeugdjaren volledig voorbij zijn, beseffen we dat volwassenheid niet altijd een betere versie is van onze kinderjaren. Er zijn tegenslagen of teleurstellingen die ons kunnen doen wankelen. Het is een uitdaging om onze jeugdige vrolijkheid te bewaren. De samenleving vraagt immers dat we ernstig en verantwoordelijk zijn.
Met elke nieuwe verjaardag worden we ouder, maar nooit echt ‘oud’ natuurlijk. We blijven ons inspannen om jong van hart en geest te blijven, en – zo wil de reclame het – ook zo lang mogelijk jong van lichaam. Dit laatste hebben we maar beperkt in de hand, er is weinig verweer tegen de slijtage van ons lijf. Maar jong van hart blijven, hoe doe je dat?
We horen zondag in het evangelie hoe Lucas twee oude mensen opvoert, Simeon en Hanna. Zouden zij jong van hart zijn? Ze zijn alle twee geïnteresseerd in wat er rondom hen gebeurt, ze hebben zich niet afgekeerd van de wereld. Waarschijnlijk hebben ze veel kwaad en onrecht zien gebeuren en meegemaakt, maar het heeft hen niet belet om te blijven zien dat er veel goeds gebeurt in de wereld. Een schijnbaar alledaagse gebeurtenis als de geboorte van een kind en de toewijding ervan aan de Heer heeft al hun aandacht. Ze hebben ook nog hoop, ze zijn optimist, in hun hart leven nog de dromen van hun jeugd. Elk signaal van een betere toekomst en een hemel op aarde houdt de vlam in hen gaande. Ze herkennen snel wat goed is, ze hebben een oog dat vlug opmerkt wat belofte in zich draagt. Door dat alles, en voor dat alles zijn ze ook dankbaar. Hun dankbaarheid is het begin en tegelijk ook het resultaat van hun blije verwondering. Oud worden kan een tijd zijn van zwartkijken, bitterheid, cynisme en eenzaamheid. Het hoeft zo niet te zijn zegt Lucas met Simeon en Hanna. Zij zagen het licht, en kunnen ons nu nog steeds inspireren