Beste mensen,
Het zijn harde tijden voor ieder van ons. Door de afzonderingsmaatregelen hebben velen van ons het moeilijk. We missen onze gewone contacten, we missen onze familie, onze ouders, onze kinderen en kleinkinderen, we missen gewoon andere mensen.
Thuis zitten is niet eenvoudig, dat merken we nu meer en meer. We ervaren nu allemaal aan den lijve dat een mens niet gemaakt is om alleen te zijn.
Uiteraard zijn al de maatregelen van onze overheid verantwoord want er zijn al veel te veel mensen vroegtijdig overleden door toedoen van de onzichtbare doder die door onze wereld raast. Maar toch, het blijft moeilijk, zeker als je helemaal alleen thuis zit en er niemand meer op bezoek mag komen. Zieke en oudere mensen hebben alleen zichzelf (en misschien de tv) als gezelschap. Dat is niet gezond en het maakt mensen wanhopig.
Daarom durf ik vragen om binnen de grenzen van wat kan, toch aandacht te hebben voor diegenen die het nu super moeilijk hebben. Vooral oudere en zieke mensen kunnen nu onze hulp dubbel en dik gebruiken. Een telefoontje is al een eerste stap. Waar het kan, zou het zelfs met Skype kunnen, dan zien we elkaar tenminste al. Dat scheelt.
We kunnen bij zo’n contacten ook informeren of er hulp nodig is, of er boodschappen moeten gedaan worden, of ze hun plan kunnen trekken. Het leven valt niet stil door corona.
Op veel plaatsen zijn er zelfs complete boodschappendiensten opgestart. Misschien kunnen we zelf wel zoiets beginnen voor de mensen uit onze buurt.
Ik zou hier ook een oproep willen doen om geduld te hebben. Geduld als ons gevraagd wordt om bij de ingang van de winkel te wachten tot we kunnen binnengaan, geduld als we ergens niet snel genoeg gediend worden, geduld tegenover de duizenden mensen die zich dag in dag uit, uit de naad werken in uiterst moeilijke omstandigheden. Daarbij denk ik in de eerste plaats aan dokters en verplegend personeel, aan verzorgenden in de rusthuizen en aan de mensen die instaan voor de thuiszorg. Maar er zijn ook al die mensen die aan de slag zijn, waar dan ook, om ervoor te zorgen dat onze maatschappij niet helemaal stilvalt: in de bedrijven, in de winkels, in de transportsector, overal waar mensen voor u en voor mij werken. Mag ik misschien ook geduld vragen voor de verantwoordelijken van ons land. Zij zijn ook maar mensen die geconfronteerd worden met een situatie die zich nog nooit heeft voorgedaan. Als je sommige ‘deskundigen’ in de krant of op tv bezig hoort en hen hoort afgeven op onze politiekers, ik krijg er de wubbekes van. Het kan nooit goed zijn voor iedereen en nu schreeuwen dat men het allemaal had moeten zien aankomen … komaan zeg.
Ikzelf zit thuis te werken, voor een deel is dat niet anders dan anders maar ik mis toch de persoonlijke contacten met de families die ik in een uitvaart moet begeleiden, met de toekomstige trouwers (wanneer die trouw ook zal kunnen doorgaan), met de ouders van dopelingetjes, met communicanten die hun grote feest ook uitgesteld zien. Het wordt allemaal zo onpersoonlijk en afstandelijk.
Maar we moeten verder. Onze wereldbol blijft draaien en intussen is de lente in het land. De natuur trekt zich niets aan van onze problemen en misschien is dat maar goed ook. Er komt ooit een einde aan deze isolatietijd en een nieuwe tijd zal aanbreken. En dan zullen we met z’n allen stevig de handen uit de mouwen moeten steken om onze maatschappij en zeker ook onze parochiegemeenschappen weer op de sporen te zetten.
Laten we dan nu eens een kaarsje branden voor al diegenen die in de ziekenhuizen vechten voor hun leven, voor iedereen die iemand verloren heeft aan corona en voor onszelf, dat we de moed en de volharding mogen vinden om ons erdoor te slaan.
Beste mensen, op momenten als deze is er gelukkig steeds iemand bij wie we altijd te rade kunnen gaan, iemand die altijd klaarstaat om te luisteren, dat is God, onze Vader. Net op momenten dat we het hardst iemand nodig hebben, is Hij er voor ons. Hij laat ons niet in de steek, ook als we denken dat we er helemaal alleen voorstaan. Hij staat altijd naast ons.
Laten we misschien de kracht van het gebed terug ontdekken, het zal ons helpen doorheen deze moeilijke tijd.
Bart Vleeschouwers
Pastoraalcoördinator federatie Kampenhout