Vandaag staan de leiders van ons land in het centrum van de belangstelling. Dat is logisch, want er is een crisis aan de gang. We kijken zelfs met speciale aandacht naar de leiders in andere landen: doen zij het misschien beter?
Het is zinvol om na te denken over de kwaliteiten van een goede bestuurder, zeker nu we de mogelijkheid hebben om te vergelijken. We zien landen met een strenge, dictatoriale aanpak. We zien leiders die vooral geen paniek willen creëren en het probleem minimaliseren. Er zijn leiders die rustig blijven, anderen die kordaat optreden. En er zijn cijfers waarmee we punten kunnen toekennen: aantal ziekenhuisbedden, besmettingen, werklozen, overlijdens.
Vlug wordt duidelijk dat een conclusie over de kwaliteit van het leiderschap niet zo eenvoudig is. Degenen die niets doen en de problemen voor zich uitschuiven vallen snel door de mand. Maar overigens …
Misschien kan het evangelie van zondag ons enige inspiratie geven. Jezus vertelt over de schapen en hun herder, en waarom ze hem vertrouwen en volgen. De herder komt de schaapskooi binnen langs de deur. Wie langs een andere weg binnengaat is bij voorbaat onbetrouwbaar, zegt Jezus. Hij noemt ze dieven en rovers, zij die graag achterpoortjes gebruiken.
Er is meer. De herder houdt de deur open voor de schapen, zodat ze naar buiten kunnen gaan. Hij houdt ze niet opgesloten, hij vertrouwt ze. Hij kent de schapen allemaal, hij kent hun naam. Hij roept ze stuk voor stuk bij hun naam en leidt ze naar buiten. De schapen kennen zijn stem, ze begrijpen wat hij zegt, ze weten zich persoonlijk aangesproken. Een vreemde zouden ze niet volgen, want ze kennen zijn stem niet, zegt Jezus. Een taal van wantrouwen en repressie begrijpen ze niet. De herder zal weidegrond voor de schapen vinden. Hij zorgt dat de schapen leven hebben, leven in overvloed. De dief vertrouwt niemand, hij komt om te doden, te stelen, te vernietigen.
Misschien kunnen onze bestuurders en leiders hieruit iets leren, maar zeker klinkt hier voor elk van ons een uitnodiging. Wie kennen we bij naam? Voor wie houden we de deur open, wie nodigen we uit om naar buiten te durven gaan? Tot wie spreken we woorden die verstaanbaar zijn en het hart warm maken? Met wie spreken we over weidegronden waar echt leven mogelijk is, in overvloed