Donderdag 21 mei, hebben we een vrije dag, een feestdag. Meer nog dan een zondag is een feestdag een dag van vieren. Het dagelijkse werk en de school gaan naar de achtergrond. Hopelijk lukt dat in de speciale omstandigheden.
Morgen vieren we het feest van Jezus’ Hemelvaart. Deze hemelvaart was voor de tijdgenoten van Jezus een beeld van de bekroning van een leven dat buitengewoon was, een orgelpunt. Nog steeds is het woord hemel in ons taalgebruik een beeld voor het mooiste wat mensen zich kunnen dromen. Sommige mensen vinden de hemel daarom een onmogelijke droom, ten allen tijde onbereikbaar. Gelukkig bewaren velen toch de hoop, weigeren ze de hemel af te doen als een utopie. Hun streven om die hemel ook op aarde gestalte te geven is inspirerend. Jezus deed dat op een nooit eerder geziene wijze. Zijn leven en spreken maakten de hemel bijna tastbaar. Het was voor de apostelen dus evident dat hij in de hemel zou thuiskomen.
Ook voor ons blijft Jezus iemand die toonde dat de hemel een realiteit kan worden, voor elke mens in elke tijd. Daarom was hij op een geheel eigen wijze gelijkend op God.