Zou het kunnen dat Jezus ook wel eens wat tijd voor zichzelf nodig had? Ja, meerdere keren staat in de evangelies dat hij zich in de eenzaamheid terugtrok. Vrij snel echter kwamen telkens weer de mensen in grote groepen naar hem toe. Misschien is het daarom dat we Jezus in het evangelie van zondag terugvinden in het buitenland, in de streek van Sidon en Tyrus. Had hij met zijn leerlingen behoefte aan rust?
Helemaal onbekend was Jezus daar blijkbaar toch niet. Een vrouw kwam naar hem toe en vroeg met aandrang om hulp. Haar dochter was bezeten, ze was er vreselijk aan toe. De leerlingen stelden voor om de vrouw weg te sturen, en aanvankelijk leek Jezus haar te negeren. Hij was toch in vakantie? Maar de vrouw bleef aandringen en kwam dichterbij: Heer, help mij! De details van het hele gesprek kennen we niet. Jezus zei haar wel op een bepaald moment: het is niet juist om het brood van de kinderen aan de honden te geven.
Jezus sprak enkel met de vrouw, niet met haar dochter. Mogelijk was de moeder de oorzaak van de problemen bij haar dochter. Wat bedoelde Jezus met zijn woorden over brood dat voor de kinderen bestemd is maar aan de honden gegeven wordt? Allicht wilde hij de vrouw erop wijzen dat ze het brood – al wat nodig is om te kunnen leven – niet gegeven had aan haar dochter.
Waarschijnlijk wilde de vrouw dat haar dochter een betere versie van haarzelf zou worden. Alle eigen onvervulde hoop en verwachtingen had ze daarom in haar dochter gelegd. Maar haar angsten en zorgen waren daarmee dubbel zo groot geworden. Zo’n meisje groeit op in totale afhankelijkheid van moeder, zonder kans om een eigen identiteit te ontwikkelen. Verzet en onhandelbaarheid zijn het logische gevolg. Alsof de dochter door de duivel bezeten was.
De vrouw had uiteindelijk alle vertrouwen in zichzelf en in haar dochter verloren. Maar Jezus wist met het gesprek de vrouw weer zelfvertrouwen te geven. Op het einde beaamde ze dat het brood bestemd voor de kinderen inderdaad aan de kinderen moet gegeven worden. En dat er dan nog voldoende kruimels overblijven voor de honden.
Met het hervonden vertrouwen begreep de vrouw dat ze ook een nieuw vertrouwen kon geven aan haar dochter. Daarmee zou de relatie van verstikkende onderlinge afhankelijkheid kunnen veranderen in een relatie van wederzijds respect, vertrouwen en aanvaarden. Jezus zei het ook aan de vrouw: uw geloof, uw vertrouwen, is groot! Aan de vrouw die zo graag haar wil doordrukte, waagde hij zelfs tot slot te zeggen: moge gebeuren wat u vraagt! Het is een mooi voorbeeld van hoe Jezus het aandurfde om mensen vertrouwen te geven. En vanaf dat ogenblik was haar dochter genezen, schreef Mattheus.