Op de feestdag van 15 augustus wordt een evangelie gelezen over twee vrouwen die voor de eerste keer zwanger zijn. Lucas vertelt over de ontmoeting van Elisabeth en Maria. Elisabeth is in verwachting van Johannes de Doper, Maria is in verwachting van Jezus. Het is een gebeurtenis die overvloeit van vreugde en blijdschap.
Het is hoogstwaarschijnlijk voor vele vrouwen een overweldigende ervaring om voor de eerste keer moeder te worden. Allerlei gevoelens komen daarbij op, waaronder allicht de fierheid en dankbaarheid om in die lange rij te kunnen staan van vrouwen die leven hebben doorgegeven. Hoop ook, op een nieuwe en mooie toekomst.
Maria spreekt haar blijdschap uit met een lofprijzing aan God. Ze bejubelt de kracht en de barmhartigheid van God, en hoe die zich afkeert van de gevestigde orde. De hoogmoedigen, de machtigen en de rijken, Hij stuurt ze weg en jaagt ze uiteen. Maar de hongerenden en de geringen overlaadt Hij met alle goeds.
Het valt op hoe de woorden van Maria een aankondiging zijn van de levenshouding van haar zoon. De wensen van Maria zullen in haar zoon werkelijkheid geworden. Het is van alle tijden, hoe de dromen en verwachtingen van moeders op een bijzondere manier levend worden in hun kinderen.
Enkele paragrafen eerder in het evangelie van Lucas staat hoe Zacharias, priester in de tempel en toekomstige vader van Johannes de Doper, door de engel bericht wordt over zijn aanstaande zoon. Zacharias hoort hoe die zal maken dat mensen weer gehoorzamen aan Gods wetten en de gerechtigheid zullen toegedaan zijn.
Ook hier valt een toekomstdroom op, maar het is er een die anders klinkt. Het is eerder een vaderlijke wens, gericht op respect van de voorschriften. Johannes de Doper zou later bekend worden om zijn oproep tot bekering, tot terugkeer naar het volgen van de regels en geboden.
In het evangelie van zondag staan met Elisabeth en Maria de twee soorten toekomst naast elkaar, en ze vinden vreugde bij elkaar. Er is het priesterlijke, het ambtelijke, dat veel belang hecht aan de rituelen en het opvolgen van de voorschriften, het oog gericht op wat goed en kwaad is. En er is het profetische, dat veel belang hecht aan een persoonlijke houding van mildheid en menselijkheid, het oog radicaal gericht op begrijpen en helpen.
We kennen de keuze van Jezus, de weg die hij gegaan is. De rol van zijn moeder is daarbij trouwens onmiskenbaar. De christelijke religie die zich op hem heeft geïnspireerd, heeft ervoor gekozen om zich ook op Johannes de Doper de inspireren, misschien zelfs méér dan Jezus dat zou wensen. Gelukkig heeft onze kerk een belangrijke plaats gegeven aan Maria, zijn moeder, om die strenge kant van het Christendom weer meer menselijk te maken. (Lc 1, 39-56)