{"id":1677,"date":"2019-02-12T15:36:14","date_gmt":"2019-02-12T14:36:14","guid":{"rendered":"http:\/\/sintservaas.be\/www\/?p=1677"},"modified":"2019-02-12T15:36:14","modified_gmt":"2019-02-12T14:36:14","slug":"voorgangers-in-uitvaarten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/2019\/02\/12\/voorgangers-in-uitvaarten\/","title":{"rendered":"Voorgangers in uitvaarten"},"content":{"rendered":"\n<p>Sneeuw\nis meestal slecht nieuws voor organisatoren van een activiteit. Mensen kiezen\ner dan voor om gezellig thuis te blijven. Dinsdag 22 januari was het anders. In\nde inkomhal van het pastoraal centrum in Mechelen drumden de mensen samen voor\neen bijzondere gebeurtenis. Zestien vrouwen en mannen kregen er de zending om,\nna een theoretische vorming en een stageperiode, voor te gaan in uitvaarten in\nonze parochies. Onder hen twee mannen uit ons dekenaat. Marcel Goolaerts en Jo\nDebruyne ontvingen hun getuigschrift en de bijbel in gewone taal uit handen van\nMgr. Koen Vanhoutte en Ann Mollemans in een sfeervolle en gedragen viering. Het\nhoofdthema van de viering was: op weg gaan, tochtgenoten zijn, met mensen in\nrouw en verdriet, en te getuigen van ons geloof in de verrijzenis, wat\nuiteraard ook de hoofdtaak is van elke voorganger in uitvaarten. Het verhaal\nvan de Emma\u00fcsgangers was dan ook goed gekozen.<\/p>\n\n\n\n<p>Vanuit\nde groep cursisten werd Jo Debruyne aangesproken om een dankwoordje uit te\nspreken. Uiteraard werd iedereen, die het voor hen mogelijk maakte dat ze de\nopleiding konden volgen, bedankt. Jo vroeg zich af of het toeval was dat de\nzendingsviering plaatsvond tussen de tweede en derde zondag van het liturgische\njaar, tussen de evangelielezing rond de bruiloft van Kana en deze van het\neerste optreden van Jezus in de Synagoge van het eigen Nazareth. De viering\n(gevolgd door een receptie) en de plaats van de uitvoering van hun zending. Hun\neigen parochie en omgeving.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" width=\"1000\" height=\"1000\" src=\"http:\/\/sintservaas.be\/www\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/voorgangers-uitvaarten-2.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-1679\" srcset=\"https:\/\/servaas.ssimons.be\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/voorgangers-uitvaarten-2.jpg 1000w, https:\/\/servaas.ssimons.be\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/voorgangers-uitvaarten-2-300x300.jpg 300w, https:\/\/servaas.ssimons.be\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/voorgangers-uitvaarten-2-150x150.jpg 150w, https:\/\/servaas.ssimons.be\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/voorgangers-uitvaarten-2-768x768.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 1000px) 100vw, 1000px\" \/><figcaption>Jo Debruyne bij het dankwoordje.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p>Jo\nvulde de zes vaten met de beste wijn, zes soorten.<\/p>\n\n\n\n<p>Een\nvat met de Liefde voor God, voor onszelf en voor elkaar,<\/p>\n\n\n\n<p>een\nvat met inzet voor wat goed en eerlijk is,<\/p>\n\n\n\n<p>een\nvat met nederigheid en zachtmoedigheid,<\/p>\n\n\n\n<p>een\nvat met begrip voor mensen van een ander ras, een andere cultuur, enz &#8230;<\/p>\n\n\n\n<p>een\nvat met geduld en vergeving (vergeven zoals we bidden in het onze vader),<\/p>\n\n\n\n<p>en\ntenslotte een vat vol vrede en gerechtigheid.<\/p>\n\n\n\n<p>Ik\nbedacht me, als we regelmatig van die vaatjes met de lekkerste wijn tappen, dan\nkan het niet anders dan dat onze omgeving, onze parochies en overal waar we\naanwezig zijn, betere plaatsen worden om te leven.<\/p>\n\n\n\n<p>Om\ndie mooie viering en al die mooie woorden, maar vooral die zestien mooie mensen\nverder te bevestigen, mochten we samen tijdens een eenvoudige receptie het glas\ndankbaar heffen.<\/p>\n\n\n\n<p>Ik\nmocht beide heren nog even aan de mouw trekken over hun opleiding en hun eerste\nervaringen in de uitvaarten, zodat ook u, beste lezer, een beeld krijgt van wat\ndit alles inhoudt.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Vragenuurtje<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p><em>Hoe zijn jullie ertoe gekomen om te\nkiezen voor dit engagement?<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>\u201cWegens\nhet vertrek van pater Jan kreeg pastoor Patrick de verantwoordelijkheid over\nvijftien parochies\u201d, zegt Marcel. \u201cOm zijn taak enigszins te verlichten zocht\nhij leken die af en toe wilden voorgaan bij begrafenissen. Nadat hij mij\npersoonlijk had aangesproken heb ik toegezegd om hiervoor de voorziene\nopleiding op het bisdom te volgen.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p>Jo\nvertelt dat hij al lector was bij vieringen sinds 1982. Toen Paul Gauchez\npastoor en later deken werd, zijn de lectoren van groot-Kampenhout eens\nallemaal uitgenodigd om zich te bezinnen over de toekomst met veel minder\npriesters en de nood aan de vorming van lekenvoorgangers. Zowat 25 jaar geleden\nzijn ze daarmee begonnen en Jo ging af en toe voor in de kapel van Berg-Heide.\nBij het sluiten van de kapel gingen echtgenote Lutgarde en Jo meestal naar de\nzaterdagavondmis te Nederokkerzeel. Pater Jan vroeg hem toen om daar mee te\ndraaien in de groep voorgangers. In 2015 vroeg hij om ook mee voor te gaan bij\nuitvaarten. Daarvoor was wel vorming nodig, vonden ze.<\/p>\n\n\n\n<p><em>Jullie volgden een opleiding. Wat\nhield dat in? Wat is het belangrijkste wat je daar geleerd hebt?<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Marcel\nlegt uit: \u201cEerst werd ik uitgenodigd voor een gesprek op het bisdom om te zien\nof ik aan de voorwaarden voldeed. Dan volgde een theoretische opleiding gedurende\nvijftien avonden. De opleiding bevatte drie modules, namelijk de modules\nbijbel, rouwen en liturgie. De drie modules waren allemaal interessant.\nPersoonlijk heb ik het meest gehad aan de module rouwen. Ik leerde dat iedereen\nrouwt op zijn eigen manier en dat je rouwenden niet moet zeggen wat ze moeten\ndoen, maar dat je hen een luisterend oor moet aanbieden en vooral naar hen moet\nluisteren.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p>\u201cInderdaad\u201d,\nzegt Jo, \u201cHet belangrijkste was samengevat: \u2018presentie en luisteren\u2019, met\nandere woorden: \u2018er zijn\u2019 voor de mensen.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p>Na\nhet theoretische gedeelte kwam er een stage gedurende \u00e9\u00e9n jaar.<\/p>\n\n\n\n<p><em>Jullie hebben ondertussen al mogen\nondervinden wat het is om voor te gaan in uitvaarten. Wat doet dat met een\nmens? &#8220;<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>\u201cIk\nondervind toch veel dankbaarheid van de families waar ik langsga om de uitvaart\nzelf voor te bereiden en waar ik samen met de naasten in gesprek ga om iets te\nweten te komen over de overledene dat mij kan helpen om een waardige\n\u2018plechtigheid\u2019 voor te bereiden\u201d, zegt Jo. \u201cDie dankbaarheid na de uitvaart, soms\ngewoon uitgedrukt met een gebaar, een stevige handdruk, een knipoog, betekent\nveel. Je voelt echt snel of het goed was. Meer kan ik niet doen en is er ook\nniet te verwachten, dit is voldoende en doet me goed.\u201d <\/p>\n\n\n\n<p>Voor\nMarcel betekent het: \u201cVoorgaan in een uitvaart veel intenser en moeilijker dan\nvoorgaan in een gewone zondagsviering. Daar waar je een gewone gebedsdienst\nrustig op voorhand kunt voorbereiden, moet voor een uitvaart alles op enkele\ndagen klaar zijn. Je hebt het rouwgesprek, je moet de teksten samenstellen en\nde juiste woorden vinden om over de overledene te spreken en het hoopvolle van\nhet verrijzenisgeloof ter sprake te brengen. Het is een moeilijke taak en het\nneemt je tijdelijk volledig in beslag. Het is dikwijls zeer emotioneel en je wordt\nregelmatig geconfronteerd met de eindigheid van het aardse leven. Het doet je\nwel meer relativeren en je maakt je minder druk over de bijkomstigheden van het\nleven.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p><em>Een uitvaart doen wil zeggen: steeds\ngeconfronteerd worden met verdriet. Wat is het mooiste van dit engagement? Waar\nben je bang voor?<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>\u201cHet\nmoeilijkste is tevens het mooiste, namelijk dat je mensen in hun verdriet kunt\nnabij zijn. Ik ben wel bang om niet de juiste woorden te vinden op het juiste\nmoment.\u201d, zegt Marcel en Jo vult aan dat hij niet echt bang voor iets is. \u201cHet\nbeste wat ik kan doen is gewoon stil nabij zijn. Soms zijn er geen woorden\nnodig en is \u2018er zijn\u2019 al genoeg. Ik probeer mensen troost te bieden en dit op\neen waardige manier.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p><em>Als je altijd met dit verdriet\ngeconfronteerd wordt, wat doe je dan om dit niet te laten wegen op je eigen\nleven?<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>\u201cHet\nis een vraag die ik eigenlijk nog niet kan beantwoorden. Ik hoop een manier te\nvinden om het niet te veel te laten wegen op mijn eigen leven. Bij een uitvaart\nvan een kind of een jongere zal dat zeker niet gemakkelijk zijn\u201d, zegt Marcel.\nJo heeft er blijkbaar wel een antwoord op gevonden. \u201cDan luister ik naar\nrustgevende muziek, Mozart, Bach of Vivaldi of filmmuziek van James Horner,\nJohn Barry, John Williams of Hans Zimmer. Dat helpt mij daar enorm bij.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p><em>Leven na de dood, verrijzenis \u2026 dat\nzijn geen makkelijke zaken. Toch is getuigenis daarvan afleggen een belangrijk\nthema in de uitvaart. Is dat moeilijk?<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>\u201cVia\nde stages en de vele teksten die ik verzamel en de vele boeken die ik over dat\nonderwerp heb aangeschaft blijf ik zoeken naar antwoorden op de vragen die dan\nworden gesteld. Moeilijk is dat niet, het vraagt tijd.\u201d, zegt Jo.<\/p>\n\n\n\n<p>Marcel\nvindt het niet gemakkelijk. \u201cMaar het is wel een reden waarom ik aanvaard heb\nvoorganger bij uitvaarten te worden. In onze huidige geseculariseerde wereld\nwordt het verrijzenisgeloof meer en meer als ongeloofwaardig beschouwd.\nNochtans is het verrijzenisgeloof de kern van ons christelijk geloof. Jezus is\ngestorven aan het kruis en op de derde dag verrezen. Daarvan zijn verschillende\ngetuigenissen opgetekend in de bijbel. Ook in onze tijd moeten we daarvan\ndurven te getuigen en vooral bij uitvaarten is het daarvoor een goed moment\ndenk ik.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p><em>Ten slotte nog een luchtig vraagje:\nwat zijn de reacties in je omgeving op jouw engagement?<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>\u201cDe\nparochieploeg en de leden van de kerkraad hebben me al gefeliciteerd en thuis\nweten ze al lang dat dit gewoon een stap is in mijn persoonlijk engagement voor\nde verschillende parochies in de buurt. Op die wijze draag ik ook \u201cmijn\nsteentje\u201d bij tot het uitdragen van de blijde boodschap.\u201d, zegt Jo.<\/p>\n\n\n\n<p>Ook\nMarcel heeft voornamelijk positieve reacties gekregen, \u201cmaar mijn vrouw vreest\nwel dat er voor het gezin, de kinderen en de kleinkinderen te weinig tijd zal\noverblijven.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p>Daar\nmoeten we er inderdaad samen over waken, dat jullie eerste roeping, wat jullie\ngezin is, de nodige tijd en aandacht blijft krijgen. Daarom is het ook goed dat\nwe met een groot team zijn om de uitvaarten waardig en gelovig te verzorgen in\nnaam van onze kerkgemeenschap, en dat in onze parochiekerken. Bij deze doen we\ndus opnieuw een oproep. In september van dit jaar begint er een nieuwe\nopleiding en kandidaten kunnen zich hiervoor aanmelden bij pastoor Patrick of\nbij Chantal Lemmens. Wil je meer informatie? Stuur een mailtje naar Chantal en\nzij bezorgt je een folder. In de parochiefederatie Kampenhout en Kortenberg\nkunnen wij zeker nog enkele goed gevormde uitvaartbegeleiders gebruiken.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" width=\"1024\" height=\"768\" src=\"http:\/\/sintservaas.be\/www\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/voortgangers-uitvaarten-3-1024x768.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-1680\" srcset=\"https:\/\/servaas.ssimons.be\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/voortgangers-uitvaarten-3-1024x768.jpg 1024w, https:\/\/servaas.ssimons.be\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/voortgangers-uitvaarten-3-300x225.jpg 300w, https:\/\/servaas.ssimons.be\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/voortgangers-uitvaarten-3-768x576.jpg 768w, https:\/\/servaas.ssimons.be\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/voortgangers-uitvaarten-3-1536x1152.jpg 1536w, https:\/\/servaas.ssimons.be\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/voortgangers-uitvaarten-3.jpg 1600w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><figcaption>Bisschop Koen overhandigt het getuigschrift aan Marcel Goolaerts.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p>We wensen Marcel en Jo veel deugddoende momenten, veel inspiratie, een luisterend oor en regelmatig een ruggensteun van de Heilige Geest om mensen in verdriet en rouw bij te staan zodat ze de uitvaartliturgie, die ze mogen voorgaan, kunnen maken tot een hoopvol en gelovig Adieu en niet alleen tot plechtig afscheid voor onze overledenen en hun naasten.<\/p>\n\n\n\n<p><em>Chantal Lemmens<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Sneeuw is meestal slecht nieuws voor organisatoren van een activiteit. Mensen kiezen er dan voor om gezellig thuis te blijven. Dinsdag 22 januari was het anders. In de inkomhal van [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1678,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[126,103],"tags":[127,128],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1677"}],"collection":[{"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1677"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1677\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1678"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1677"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1677"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1677"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}