![\"\"](\"http:\/\/sintservaas.be\/www\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/bij-pater-jan-2-b.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nDe\nparochie verzamelde met allerlei acties een mooi bedrag opdat deze meisjes\nsamen met pater Kumar de Wereldjongerendagen konden meemaken.<\/p>\n\n\n\n Surinamers\nhebben blijkbaar een groter vertrouwen in God dan in Statistieken.<\/p>\n\n\n\n Het zou geen klassieke vakantie\nworden. Dat was trouwens geenszins de bedoeling. Meer dan plaatjes zien of tot\nrust komen, had ik het voornemen om mij open te stellen voor een \u2018nieuwe\nwereld\u2019. Zo noemden de eerste Europese ontdekkingsreizigers de nieuw ontdekte\ncontinenten. Benieuwd naar het pastorale werkterrein van pater Jan in Suriname\nkwam ik terecht in een wereld van verschil en toch hoefde dat geen probleem te\nzijn. Noch in de Surinaamse samenleving, noch in de Surinaamse Kerk.<\/em><\/p>\n\n\n\n Een mengelmoes<\/strong><\/p>\n\n\n\n Alleen\nal een eucharistie meemaken was voldoende om een beeld te krijgen van de\nSurinaamse bevolking. Het is namelijk een mengelmoes van volken en dat heeft\nalles met de koloniale geschiedenis van dit landje te maken. Er leven naast de oorspronkelijke\nbevolking van Indianen mensen afkomstig uit India, China, Indonesi\u00eb en\nverschillende landen uit West-Afrika. Laatstgenoemden werden als slaven\n\u2018ingevoerd\u2019. De anderen werden er ontvangen als gastarbeiders. Deze volken\nvermengden zich dan nog met elkaar. Het aantal mensen afkomstig uit Europa is\nbeperkt. Het tropisch klimaat was en is slopend en dat mocht ik ook meemaken.\nNiet alleen is er een mengelmoes van volken en culturen, er is ook een\nverscheidenheid aan godsdiensten: christendom (rooms-katholieken, protestanten,\nevangelische kerken \u2026), islam, jodendom, hindoe\u00efsme, winti-geloof bij de\n\u2018bosnegers\u2019 \u2026 Het is een wonder dat zij in verdraagzaamheid naast elkaar leven,\nsoms nog met behoud van eigen cultuur. Dit was trouwens de uitdaging toen Suriname\nmeer dan veertig jaar geleden een onafhankelijke republiek werd. De meeste\ninwoners hadden lange tijd als tweederangsburgers geleefd onder koloniaal\nbewind. Nu was het de uitdaging om in vrede met elkaar te leven.<\/p>\n\n\n\n Een Kindje Jezus tussen de bloemen<\/strong><\/p>\n\n\n\n De\nparochiekerk zelf verschilt geenszins van een kerk hier. Alleen de aanwezigheid\nvan een twintigtal ventilators en de open ramen verraden dat we in de tropen\nzitten. De kerststal staat er nog. De beelden zijn identiek aan de plaasteren\nbeelden van menige kerk hier bij ons. Waarschijnlijk dus ingevoerd. Maar net\nzoals wij de beelden heel vaak zetten in een stal die lijkt op een Vlaamse\nschuur, heeft pater Kumar samen met vrijwilligers de stal een ge\u00efncultureerd\ntintje gegeven. Het Kindje Jezus wordt geboren in een holle boomstam te midden\nvan een stukje fragment uit het oerwoud, gevormd door palmen, bromelia\u2019s,\ngrassen, orchidee\u00ebn en andere exotische bloemen.<\/p>\n\n\n\n Iedereen\nzit op banken met ervoor een knielbank. Bij het samen vieren ervaar ik dat de\nliturgie elementen van de verschillende culturen geabsorbeerd heeft als het\nware. Er wordt al even uitbundig meegezongen en meegebeden als in de meeste\nprotestantse kerken. Net zoals bij ons hebben zij ook melodie\u00ebn en liederen uit\ndeze traditie gehaald. Stilte hoeft geen probleem te zijn. Het meditatieve van\noosterse godsdiensten vertaalt zich ook. De zin voor het Heilige voel ik\noverduidelijk. Geknield zitten bij het eucharistisch dankgebed is geen\nopdracht. Bidden doen ze ook met de handen, samengevouwen, of met open handen\nen gespreide armen. Niemand bekijkt de ander vreemd. En zo devoot men kan zijn\nen in zich gekeerd, zo communicatief kan men ook zijn. Een spontane groet of\nander woord wordt beantwoord. Een applausje is voor hen geen vreemd gegeven,\nzoals ook een uitgebreide vredewens naar vele staanders. Er mag zelfs gelachen\nworden. Een jongere die aan de Wereldjongerendagen in Panama deelneemt, geeft\neen sterk getuigenis en wordt ondertussen door de aanwezigen woordelijk\naangemoedigd. Deze liturgie is dus zomaar niet in een hokje te steken. Maar\nvoor mij is ze wel herkenbaar. Ook al herken ik de \u2018Hollandse\u2019 en Surinaamse\nzinswendingen of articulatie van woorden, toch stond ik perplex bij het samen\nbidden van het Onze Vader. De nieuwe Nederlandse vertaling is tot in\nZuid-Amerika doorgedrongen en zonder moeite spreek ik ze mee uit. Het gaf mij\neen apart gevoel van \u2018hier thuis mogen zijn\u2019.<\/p>\n\n\n\n Met open kist<\/strong><\/p>\n\n\n\n De\n\u2018bijzonderste\u2019 viering die ik mocht meemaken was een uitvaart. Op zich weer\nherkenbaar, zelfs een woorddienst zonder communie net zoals bij ons. Haast een\ngelijkaardig verloop dat hier al gangbaar was voor de komst van pater Jan. Het\ngrote verschil ligt hem in de beleving door familie en de parochiegemeenschap.\nVoor de viering vindt het condoleren plaats vooraan in de kerk, met open kist!\nEn dit is \u2018doodnormaal\u2019. Zelfs de vrij jonge misdienaars gaan tijdens de\nviering verschillende keren langs de kist zonder hiermee enige moeite te\nhebben. Een ploeg van vier dames van de parochie, zwarte rok, witte blouse, paars\nsjaaltje, leidt alles in goede banen, heel spontaan, maar zo nodig ook\ndirectief. Binnen de kerk heeft de begrafenisondernemer niets te zeggen. Wil\nhij met een fanfare en met dansende dragers komen zoals bij sommige\nbegrafenissen van Creolen, dan is dit geen probleem. Doch eens in de kerk nemen\nde dames over.<\/p>\n\n\n\n Het\nslot van de viering is heel pakkend. De familie verzamelt zich rondom de kist\nen sluit ze zelf af na soms nog een laatste groet. Mannelijke familieleden\ndragen zelf de kist bij het buitengaan net zoals bij het binnenkomen. Ik mag\nvoelen hoe intiem en bijzonder dit gebaar is.<\/p>\n\n\n\n Stijlvol<\/strong><\/p>\n\n\n\n Het\nstijlvolle en attente van deze rouwploeg van vier dames ervaar ik ook bij\ngewone eucharistievieringen. Reeds een half uur voor de viering, soms zelfs\nveel langer, is de priester present, maar eveneens de koster, de organist, een\nploeg van een achttal misdienaars, lectoren, organist, cantor en een viertal\ncommunieuitreikers. Deze laatsten allemaal met keurige zwarte broek of rok, wit\nhemd of blouse, de dames een sjaaltje aangepast aan de kleur van de liturgie.\nZij staan naast het uitreiken van de communie mee in voor het verwelkomen van\nde mensen en het aanbieden van een zangboek. En dat is wel het gevoel dat\niedereen krijgt: iedereen is welkom. De viering wordt niet alleen gedragen door\nde priester, doch ook door zoveel participanten.<\/p>\n\n\n\n Verering<\/strong><\/p>\n\n\n\n Wat\nbijzondere verering betreft krijgt Maria evenveel aandacht als bij ons. In deze\nparochiekerk was ook de Stichter van de salvatorianen prominent zichtbaar,\nzoals Don Bosco bij ons prominent aanwezig is in parochies waar salesianen\npastoor zijn. Ik mag voelen hoe de paters die de verschillende parochies\nleiden, gedragen worden in hun werk. De overleden missionarissen die hier\nactief waren worden niet vergeten. E\u00e9n springt er echter bovenuit: Pater Peerke\nDonders. Hij ligt begraven in de kathedraal van Paramaribo, helemaal in hout\nopgetrokken. Peerke was een eenvoudige Nederlandse jongen die er zoals onze\nDamiaan alles voor deed om priester te worden. Hij trok naar Suriname als\nmissionaris en zette zich onder meer in voor de melaatsen. Alleen was hem een\nlanger leven toebedeeld. Wegens zijn devoot leven en zijn inzet voor de\nzwaksten werd hij door de Kerk \u2018zalig\u2019 verklaard. Niet alleen voor de\nSurinaamse Kerk, maar voor de hele wereldkerk.<\/p>\n\n\n\n Pastoor Patrick<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" 2 – Wereldkerk in veelvoud Bij deze familiefoto rond de doopvont blijkt al hoe vele families \u2018gemengd\u2019 zijn. Dit staat beeld voor de Surinaamse Kerk. De parochie verzamelde met allerlei […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1746,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[108,76],"tags":[129,80],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1743"}],"collection":[{"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1743"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1743\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1746"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1743"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1743"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1743"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"http:\/\/sintservaas.be\/www\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/bij-pater-jan-2-c.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n