{"id":1802,"date":"2019-03-21T11:01:17","date_gmt":"2019-03-21T10:01:17","guid":{"rendered":"http:\/\/sintservaas.be\/www\/?p=1802"},"modified":"2019-03-21T11:01:17","modified_gmt":"2019-03-21T10:01:17","slug":"op-bezoek-bij-pater-jan-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/2019\/03\/21\/op-bezoek-bij-pater-jan-3\/","title":{"rendered":"Op Bezoek bij Pater Jan"},"content":{"rendered":"\n

foto boven: Na de viering is er zeker nog tijd voor sociale contacten aan de ingang van de kerk <\/em><\/p>\n\n\n\n

Kerk door een Surinaamse bril (3e en laatste deel)<\/strong><\/h3>\n\n\n\n

Hoe beleven mensen aan de andere kant van de wereld Kerk en parochie? Ik was nieuwsgierig hoe het er in de parochie van pater Jan in Suriname aan toe ging. Zo ging ik onder meer met drie leden van de parochieraad rond de tafel zitten om dit eens te polsen: Anne, Ruben en Iwan. Het zijn drie jonge (groot)ouders, wat al gelijklopend is met de samenstelling van de meeste parochieploegen hier, alhoewel er ook jongere mensen deel uitmaken van hun ploeg en er een goed evenwicht van mannen en vrouwen is. Ik kon ze echter onmiddellijk strikken na een zondagsviering. Als het over Kerk gaat, dan blijken al vlug prioriteiten zichtbaar.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\"\"
Iwan, Anne en Ruben van de parochieraad. Iwan en Anne hebben hun kledij\/uniform van communie-uitreiker aan.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Tijd zat<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u201cWe\nhebben hier tijd, geen haast\u201d steekt Iwan van wal. \u201cUiteindelijk hebben wij\nmensen allemaal dezelfde tijd gehad. Soms moet je die teller op nul kunnen\nzetten, want je bent nodig. Is het dan zo moeilijk om wat dingen op te\nschuiven?\u201d Dat laatste blijkt een adagium dat in ons gesprek meermaals\nterugkeert. Iwan is duidelijk door de woorden van president Kennedy\nge\u00efnspireerd: \u2018Vraag je niet af wat je land voor jou kan doen. Vraag je af wat\njij voor je land kunt doen!\u2019<\/p>\n\n\n\n

\u201cVoor\nmij is dit een centrale vraag: Wat kan ik betekenen voor een ander? En ik heb\nde tijd. Vroeger was ik iemand die de kinderen voor de dienst aan de kerk\nafzette. Nu besef ik nog meer dat God mij twee kinderen heeft gegeven. Zij\nhebben mij uiteindelijk de weg naar de kerk gewezen. Ik had een commerci\u00eble\njob. Nu mag ik die talenten aanwenden binnen de financi\u00eble raad van de\nparochie. En dat is fijn in onze parochie \u2026 Zoveel mensen zetten zich in voor\nonze Kerk. Het is niet alleen meer de Kerk van de paters. De veelkleurigheid\nvan onze Kerk zit hem ook in de inzet van zoveel mensen: diakens, voorgangers\nin gebed, communiebegeleiders \u2026 Er zijn vele roepingen en we hebben ze allemaal\nnodig. Ook al hopen wij op en bidden wij voor meer landeigen priesters. Ik kan\nmij niet voorstellen dat ik thuis in de zetel lig, het gelaat naar het plafond,\nterwijl er iemand aan de deur staat die me nodig heeft.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Een hartelijke kerk<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Anne\nis de lachebek van de ploeg. Steeds goedgemutst en klaar voor een kwinkslag. Ze\nzuigt de mensen naar zich toe met haar opgewektheid. Na de viering zijn er\nsteevast een heleboel mensen die ze nog even moet groeten en even horen hoe het\ngaat. \u201cMijn engagement in onze parochie is als het ware mensen blij maken. Dat\nalleen al geeft mij de voldoening om mij verder in te zetten. Ik heb mij\nge\u00ebngageerd in Zieken- en Bejaardenzorg. Ik volgde hiervoor vorming. Mijn man\nis protestant. Hervormd. Hij is er dus niet bij wanneer wij vieren. Maar ik\nkrijg wel alle steun van hem. Hij ondersteunt me ook door me soms te helpen met\naankopen en aanbrengen van spullen voor de kerk als dat nodig is. Toen ik\ntentamens moest afleggen voor deze vorming was hij de eerste om \u2013 met de\nkinderen \u2013 telkens te vragen hoe het geweest was. Nu ben ik zoveel met het\nparochiegebeuren bezig, dat ik soms al \u2018pater\u2019 tegen mijn man zeg (nvdr en weer een warme lach<\/em>). Ik probeer hulp\nte bieden waar ik kan. Ik ben er ook graag bij als er in onze parochiekerk\ngevierd wordt. Ik zing graag mee. Er moet veel gezongen worden. Samen bidden is\ngoed, maar samen zingen is nog zoveel prettiger.<\/p>\n\n\n\n

Ik\nben niet bang voor wat op ons toekomt. De Kerk bestaat al 2000 jaar. Met zulke\nwereldstructuur zal ze blijven bestaan. Dat is anders dan wat je hier ziet\ngebeuren. Er staan hier regelmatig kleine kerkjes op, maar ze vallen op termijn\nook soms vlug weer in. En wat ik zeker wil onderlijnen: Laat ons maar een\nwarme, hartelijke Kerk zijn. Dat is heel belangrijk.<\/p>\n\n\n\n

Familie<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ruben\nis de voorzitter van de parochieraad. Al corrigeert hij zich onmiddellijk:\n\u201cQualitate qua is de pastoor altijd voorzitter van de parochieraad en fungeer\nik als ondervoorzitter. Kerk is voor mij als familie. Ik ben blij dat ik met\nzoveel mensen een band heb kunnen opbouwen. Het is een plaats waar je een\nhouvast vindt. Onze wereld verandert zo snel. Geloof is dat anker dat maakt dat\nwe niet wegdrijven van wat belangrijk is. De Kerk zorgt dat de normen en\nwaarden in stand worden gehouden. Kerk opbouwen doe je samen met andere mensen\nen ik vind het belangrijk om er altijd nog meer mensen bij te betrekken. Ik ben\nook altijd blij wanneer ik nieuwe gezichten in de kerk zie. Soms brengen\nkinderen weer volwassenen naar de kerk. En dat is goed zo. Al die mensen moeten\nons interesseren. Ik vind het belangrijk om te weten hoe iedereen het stelt.\nKerk kun je niet zijn zonder contact met mensen te hebben. Huisbezoeken kunnen\nhierbij helpen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Ruben\nis tevens lid van de Salvatoriaanse Lekenbeweging. Dat beschouwt hij ook als\neen dankbare taak. Of een taak vanuit dankbaarheid? Want net als Anne en Iwan\nis hij heel blij om wat de paters Salvatorianen aan Kerk opgebouwd hebben in\nSuriname. En die bezieling willen zij verder delen in woord en daad.<\/p>\n\n\n\n

Pastoor Patrick<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

foto boven: Na de viering is er zeker nog tijd voor sociale contacten aan de ingang van de kerk Kerk door een Surinaamse bril (3e en laatste deel) Hoe beleven […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1804,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[31],"tags":[80,130],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1802"}],"collection":[{"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1802"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1802\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1804"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1802"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1802"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1802"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}