{"id":2162,"date":"2019-09-09T15:59:42","date_gmt":"2019-09-09T14:59:42","guid":{"rendered":"http:\/\/sintservaas.be\/www\/?p=2162"},"modified":"2019-09-09T15:59:42","modified_gmt":"2019-09-09T14:59:42","slug":"de-encycliek-van-pastoor-patrick","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/2019\/09\/09\/de-encycliek-van-pastoor-patrick\/","title":{"rendered":"De Encycliek van Pastoor Patrick"},"content":{"rendered":"\n

Schone mensen\nontmoet<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Doorheen die vijf jaren heb ik\nveel schone mensen mogen ontmoeten binnen \u00e9n buiten de Kerk of parochiewerking.\n<\/p>\n\n\n\n

Ik sta er altijd van te kijken\nhoe heel wat van die mensen op hun eigen wijze proberen om authentiek te leven,\nhoe ze zich inzetten waar mensen samenleven in gelovige context of in een\nbredere maatschappelijke context. En zichzelf daarin overstijgen. Mensen die\nhun persoonlijk verhaal schrijven dat zelf een stukje evangelie wordt. Ik ben\nblij dat ik die mensen heb leren kennen. Ze waren voor mij een verrijking. Ik\nben blij dat ik, net zoals Jezus, hen mocht ontmoeten, naast hen mocht gaan\nzitten en mocht luisteren naar hun verhaal.<\/p>\n\n\n\n

Muren slopen<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ik hoopte al verder te zitten in\nhet uitbouwen van een sterkere federatiewerking en al een deur te kunnen openen\nnaar de Pastorale Zone toe. Maar het is wat het is. Binnen de kerk kan je niet\ndezelfde wetmatigheden van een bedrijf laten gelden of bezit je niet de\ninstrumenten of de autoriteit van een bedrijfsleider. Je werkt trouwens vooral\nmet vrijwilligers en geen werknemers. En een beleidsmatige aanpak realiseert\nzich al even moeilijk. <\/p>\n\n\n\n

En toch zijn er al een paar\nbelangrijke stappen gezet. <\/p>\n\n\n\n

Wat ik zeker geslaagd mag noemen,\nis de uitbouw van de secretariaten en de verbinding tussen de drie\nfederatiesecretariaten. Het zorgt voor een grote ondersteuning voor iedereen die pastoraal bezig\nis en het maakt het mogelijk voor mensen dat zij overal dezelfde informatie\nkrijgen en op dezelfde manier geholpen worden. Naar de toekomst toe mag dit\nzeker nog uitgebreid worden. Zij zullen het belangrijkste aanspreekpunt worden,\nwaar mensen vroeger voor alles en nog wat naar de pastoor stapten. Deze\nvrijwilligers doen heel belangrijk werk.<\/p>\n\n\n\n

De planning van vieringen, de\ninvulling door voorgangers en de gezamenlijke vieringen in de sterke tijden,\nzoals de Goede Week, zijn ondertussen verworvenheden. Dat is goed zo. Want\nwanneer wij dezelfde pastorale vrijgestelden en hulppriesters moeten delen, dan\nmoeten er samen afspraken gemaakt worden. Ook bezitten wij een ploeg van\nbereidwillige en sterke gebedsleiders voor uitvaarten die over de grenzen heen\nzich inzetten en is er de prima samenwerking met de \u2018uitvaartcentrale\u2019 in\nLeuven. Dit is een bijzondere troef die de voorbije jaren tot stand is gekomen.\nZoals hier de samenwerking gebeurt over de parochiegrenzen heen, is het een\nmust voor veel zaken. Dat weet men goed. We kunnen niet meer zonder elkaar.\nGelukkig wordt er meer over het muurtje gekeken. <\/p>\n\n\n\n

Anderzijds zie ik toch dat\nparochiale vrijwilligers of parochiale werkingen de laatste tijd evenzeer\nterugplooien op zichzelf. Ieder onder de eigen kerktoren. Daardoor zijn de\ngrote stappen in samenwerking in onze federaties nog niet genomen. Bij velen\nzit er koudwatervrees. Ik ben verbaasd hoe moeilijk dat blijft, want we delen\nten slotte hetzelfde geloof. Die boodschap van Jezus is toch universeel. Wat\nmaakt ons dan bij wijze van spreken zo anders omdat we aan weerszijden van\ndezelfde straat wonen.<\/p>\n\n\n\n

Verder waren er de voorbije tijd belangrijke ontwikkelingen naar het beheer van kerkelijke goederen. Vanuit de politiek en de maatschappij worden we gedwongen om keuzes te maken. Het heeft ons er in het Herentse toe aangezet om twee fusies van parochies te verwezenlijken en twee kerken te gaan herbestemmen. Als er iets is dat typisch is voor de voorbije jaren, is het wel dit. De politiek en de maatschappij die naar ons kijken en die bestaande regelingen tussen kerk en staat willen terugschroeven. Dat zijn moeilijke dossiers. De vraag is: hoe ga je daarmee om? Een ding is zeker. We kunnen er niet aan voorbij.<\/p>\n\n\n\n

Kerk-zijn vandaag<\/strong><\/p>\n\n\n\n

De\nwereld en de samenleving zijn sterk ge\u00ebvolueerd. De uitdagingen zullen nog\ngroter worden. In ons Kerk-zijn handelen we niet anders dan in de maatschappij.\nNationalisme, populisme, men cre\u00ebert angst bij de mensen. Er is de groeiende\nkloof tussen arm en rijk. Er is het klimaatvraagstuk. Ook in de solidariteit\nplooit men terug op zichzelf. <\/p>\n\n\n\n

Vier\njaar geleden hebben we in Erps-Kwerps de familie Bitar uit Syri\u00eb onthaald. Er\nwas toen heel wat solidariteit. Men deed goed zijn best om deze mensen zich\nthuis te laten voelen. Het gezin is bijzonder goed ge\u00efntegreerd. Maar hoe\nspreekt men vandaag over migratie of de vluchtelingenproblematiek? Dat is niet\nzo fraai, h\u00e9. Ze worden heel vaak gecriminaliseerd en gemarginaliseerd. Wie\nneemt het voor hen echt op?<\/p>\n\n\n\n

Daar\nzitten de uitdagingen voor ons kerk-zijn in. We hebben niet meer de macht om\niets door te drukken. Men vraagt onze mening niet meer. Maar we kunnen wel het\ngeweten van de maatschappij zijn. We kunnen de solidariteit op het voorplan\nzetten. De reizen die ik de voorbije jaren kon maken waren echte blikopeners\nvoor mij. Zeker die naar Suriname, op bezoek bij pater Jan. Ze hebben van mij\nnog een grotere wereldburger gemaakt.
\nDe wereld is groter dan wat er onder onze kerktoren gebeurt. We moeten onze\nblik verruimen. <\/p>\n\n\n\n

Kijk\nnaar Kortenberg als dorp. Hoeveel mensen met andere achtergronden en afkomst\nleven hier met elkaar? Hoe kunnen we samen met hen die boodschap van Jezus\nwaarmaken? Het zijn de jongste kerkgangers in onze kerk. We zullen nog vele\nmuren moeten slopen, ook in ons hoofd, ook in onze parochies. Er moet nog veel\nin beweging komen. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
De familie Bitar kwam 4 jaar geleden uit Syri\u00eb naar Erps-Kwerps.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Vreest niet<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Twee\nkernwoorden in het evangelie zijn \u201cVreest niet\u201d. We blijven mensen met \u201conze\nschrik\u201d. Die evangelische boodschap is ook een boodschap voor mensen van\nvandaag. Mensen dit laten ontdekken, is een drijfveer van mij. Iedereen heeft\nschrik. Ik ook soms. Mensen zitten betrokken op hun eigen kringetje. We zitten\nvoortdurend te denken hoe past die andere in ons verhaal, terwijl het zou\nmoeten zijn \u201cwat kunnen we voor hem of haar betekenen\u201d. Dat is de\nKennedy-gedachte \u201cVraag niet wat jouw land voor jou kan betekenen, vraag je af\nwat jij voor je land kan betekenen\u201d. <\/p>\n\n\n\n

We\nzouden onszelf wat meer moeten relativeren. Alles in een groter perspectief\nplaatsen. Ook dat is evangelisch. <\/p>\n\n\n\n

\u201cHet gaat niet over mij.\u201d<\/strong><\/p>\n\n\n\n

De\nvraag wordt vaak gesteld: \u201cHoe moet het verder als ik op 1 september weg ben?\u201d\nMaar het gaat niet over mij. Ja, we zitten in een priesterarme kerk, maar ook\nmet steeds minder vrijwilligers. We zijn inderdaad niet meer de kerk die veel\nvan onze kerkgangers nog gekend hebben. Wat betekent de Kerk nog in onze\nwereld? Hebben we nog iets aan te brengen? We kunnen opnieuw een stuk\nauthentieker worden. Uitkomen waarvoor we staan. Het evangelie herontdekken en\nJezus weer als broeder omarmen. Verbondenheid scheppen met mensen die niet\ngeloven of anders geloven. We staan nog aan het begin. Ook hier geldt \u201cVreest\nniet!\u201d. We zullen het samen moeten doen, vrijwilligers en pastorale vrijgestelden.\n<\/p>\n\n\n\n

Patricks slotboodschap <\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wees\nniet bang om samen te werken. Naar de toekomst toe is dit vandaag al meer en\nmeer nodig. Er kan veel vereenvoudigd worden wanneer de krachten gebundeld\nworden. <\/p>\n\n\n\n

Deze\ntijd vraagt dat we als christenen onszelf durven bevragen. Over onze eigen\nkeuzes, over onze plaats in de samenleving en de wereld. Dat we durven uitkomen\nvoor onze overtuiging en vooral dat we ijveren voor een leefbare wereld waar de\nkloof tussen veel mensen verdwijnt. <\/p>\n\n\n\n

Wat\ndat laatste betreft blijf ik sterk ge\u00efnspireerd door de encycliek van paus\nFranciscus, Laudato si. Hierin voel je de hartenklop van onze Sint-Franciscus.\nMet hem zou ik een lofzang willen zingen voor onze Schepper. Maar met die\nandere Franciscus, de paus, weet ik mij getroffen door de roep van Moeder Aarde\nof de kreet van de kleine mens: \u2018Welke toekomst heb ik?\u2019 Als we niet willen\nluisteren voor het geluk van onszelf, laten we het dan doen voor de toekomst\nvan onze kinderen en kleinkinderen.<\/p>\n\n\n\n

Als exit-interview kan dit tellen.\nIk kan alleen maar beamen dat we moedig stappen moeten zetten voor het geluk\nvan de anderen en onszelf. En dat \u201csamen\u201d een sleutelwoord is, om die boodschap\nvan Liefde van die man van Nazareth waar te maken. De analyse van Pastoor\nPatrick is een goede spiegel om ons op die tocht aan te toetsen. (Chantal)<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nu Pastoor Patrick zijn engagement als Pastoor en Deken inruilt voor dat van Regiodeken, lijkt het mij een goed moment om hem te polsen naar zijn ervaringen en zijn blik op de toekomst.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2163,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[31,113],"tags":[129],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2162"}],"collection":[{"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2162"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2162\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2163"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2162"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2162"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/servaas.ssimons.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2162"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}